اخیراً مجلس مصوبه ای برای قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی داشت. مواردی را هم از قانون سابق حذف و بندهای جدیدی را به آن افزود. در بین همه بندهای جدید یکی از آنها که خیلی تعجب آور بود بندی بود که یکی از شروط لازم برای تصدی کرسیهای مجلس را به داشتن مدرک کارشناسی ارشد و یا معادل آن منوط کرده بود.

نکته جالب توجه این قانون آنست که همه کاندیداها باید دارای مدرک کارشناسی ارشد یا بالاتر باشند، البته به غیر از کسانی که قبلاً حداقل به مدت یک دوره، نماینده مجلس بوده باشند. یعنی اگر کسی در دوره های گذشته یک دوره نماینده مجلس بوده باشد اما مدرک تحصیلی اش کمتر از کارشناسی ارشد باشد می تواند کاندیدا شود حتی اگر دارای مدرک دیپلم یا سیکل و یا ... باشد.

نکته دیگر این قانون به نوعی انحصارگرایی مجلس برمی گردد. چراکه غیر از مستثنا کردن نمایندگان مجلس از این قانون، با تصویب این بند عده زیادی از مردم به خاطر دارا بودن مدرک کارشناسی از گردونه رقابت حذف می شوند ولو اینکه دارای صلاحیت بیشتری نسبت به نمایندگان کنونی یا قبلی باشند.

و اینگونه بود که شرط مدرک ارشد دانشگاه جای شایسته سالاری را به راحتی غصب کرد.....

آيت‌الله مصباح يزدي:

- جريان نفوذي؛ بزرگ‌ترين خطري است كه از صدر اسلام تا كنون تهديد كننده است.

- اگر روزي مسئوليني بر سركارآيند كه در ابدي بودن احكام اسلام تشكيك كنند همان‌گونه كه در دوره‌اي چنين شد، اساس اسلام زير سئوال مي‌رود.

 - امروزه در دورن جامعه ما تشکيلاتي فراماسونري در حال شكل گرفتن است و همان‌طور که در دوران مشروطه، فراماسونري با شعار قرآن و اسلام پيش آمد، امروز نيز فراماسونري با شعارهاي انقلاب و اسلام جلوه مي‌كند و تحت پوشش آن حرف خود را بيان مي‌كند، يعني قالب را حفظ و محتوا را عوض مي‌كند.
 
- اگر تنبلي كنيم، زماني از خواب غفلت بيدار مي‌شويم كه تيرگي فتنه همه جا را فراگرفته است و مي‌بينيم همان كساني فتنه را آغاز كرده‌اند كه خود پرورش داده‌ايم.

- اين عزل و نصب‌ها از كجا در مي‌آيد؟ اين حرف‌هاي ملي‌گرايانه و مكتب ايراني، آن هم در زماني كه نهضت اسلامي در جهان اسلام در حال شكل‌گيري است، براي چيست؟ ملي گرايي و دم زدن از مكتب ايراني با چه انگيزه‌اي مي‌تواند صورت بگيرد؟
 
 - خطري كه من احساس مي‌كنم، شديدترين خطري است كه تا كنون اسلام را تهديد كرده است و آن هم از سوي نفوذي‌هايي است كه در بين خودي‌ها در حال رشد هستند.

جنگ ما و جنگ آنها

بسمه تعالی

زمانی رسید که مردم ایران خود را ناگهان در مقابل تهدیدات و حملات دشمنان این دیار عزیز دید. صدام؛ دیکتاتور عراق دستور حمله به ایران را با تشویق های زورگویان جهانی صادر کرده بود، سربازان بعثی با همیاری سربازانی از بیش از 30 کشور دیگر با تمام قوا و امکانات نظامی به سمت مرزهای ایران اسلامی حمله ور شده بودند. استکبار جهانی هم از طرق مختلف دشمن بعثی را در این تجاوز نظامی یاوری می کرد؛ آمریکای جنایتکار به عراق تسلیحات نظامی می داد و مشاوران جنگ افروز آمریکایی با حضور در منطقه به لشگر کفر مشاوره نظامی می دادند، سوپراتانداردهای فرانسوی ملت ایران را بمباران می کرد، آلمان با فروش سلاح های شیمیایی و میکروبی، مردم ایران را به نمونه های آزمایشگاهی خود تبدیل کرده بود که عراق شهرهای مرزی را بمباران شیمیایی می کرد و مردم مظلوم باید برای درمان به آلمان اعزام می شدند. حتی در مقطعی از جنگ، نفت ما را هم نمی خریدند و بالاخره دولتهای مخالف ایران از هیچ کوششی برای به زانو درآوردن ملت ایران دریغ نمی کردند.

اما چه شد که ملت تازه انقلاب کرده ایران توانست آن همه دهن کجی برخی حکام سرسپرده عربی و عناد جبهه کفر جهانی را عقب زده و مقاومت کند!؟

بعضی ها به خاطر منفعت طلبی و اغراض شخصی و جناحی و برخی دیگر به اشتباه می گفتند که رزمندگان ایران فقط به دلیل ایرانی بودن و تعصب آب و سرزمین می جنگند. اما آنقدر ساده لوح بودند که نفهمیدند با استناد به این دلیل نادرست، الآن ایران باید یکی از استانهای عراق می بود چراکه آنها با تمامی معادلات منطقی دنیوی بسیار آماده تر و مجهزتر از ما بودند. این تفکر غلط، زاییده ذهن آن به اصطلاح ملی مذهبی هایی بود که در واقعیت و بر اساس عملکردشان نه ملی گرا بودند و نه بهره ای از مذهب برده بودند و امام روح ا...(ره) آنها را بدتر از منافقین خطاب نمود.

به یقین دلیل قاطع سرافرازی ملت ایران که از دید و فهم متجاوزین خارج بود، نیروی الهی و اسلامی سربازان خدا بود. قدرت جهاد اسلامی و اتصال و اتکال به رب العالمین به هنگام جاری شدن در اذهان و بازوان رزمندگان جهان اسلام، هر روز برکتی را در جنگ نصیب ما می کرد و دنیا را بیش از پیش متحیر و متعجب می ساخت. آنگاه که فکر رزمندگان این باشد که در راه خدا می جنگیم و تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون، گوش به فرمان ولیّ زمانمان می ایستیم که یا پیروز می شویم و یا به شهادت می رسیم که باز هم پیروز شده ایم، آنوقت است که مسلمین می توانند تمامی سنگرهای کلیدی جهان را فتح کنند و راه را برای ظهور آخرین منجی بشریت هموار کنند.

شاید جنگ تحمیلی تمام شده باشد اما جنگ تمام نشدنی است، جنگ از ابتدای خلقت بشر وجود داشته، وجود دارد و تا آخرین روز دنیا ادامه خواهد داشت. جنگ میان حق و باطل جنگی همیشگی است و چیزی که ما را از آن غافل می کند تغییر نوع و قالب جنگ در گذر زمان است. همواره باید برای این جنگ مهیای نبرد و مجهز بود، اسلحه این جنگ گاهی ممکن است شمشیر، تفنگ، توپ یا بمب افکن یاشد، گاهی ممکن است علم و دانش باشد و گاهی هم در قالب صنعت یا اقتصاد بگنجد و یا ممکن است ابزار این جنگ، رسانه، سینما و یا هر چیز دیگری باشد. نکته مهم اینست که میدان نبرد به درستی تشخیص داده شود و به طور کامل به سلاح مورد نیاز مجهز شد. تنها راه مطمئن برای پیروزی و رستگاری در این عملیات و جهاد مقدس، چنگ زدن به ریسمان الهی است که در پرتو دین و تبعیت بی چون و چرا از ولایت به عنوان روشنی بخش راه و فرمانده این عملیات میسر می شود و سعادت بشری راهی غیر از این ندارد و هر کس به راه دیگری رود بلاشک گمراه شده و و از این دنیای متلاطم و شهوانی به سلامت نخواهد گذشت.

«آیا مردم گمان کردند بصرف اینکه گفتند به خدا ایمان آورده ایم به حال خود رها می شوند و آزمایش نخواهند شد؟!»                                       «سوره مبارکه عنکبوت آیه 2»

شناخت هدف و ترسیم نقشه راه

اولین گام: ....

.

.

.